Spotlight 2015

"Spotlight" dobre kino opowiadające ciężką historię, na której liście znalazło się także moje miasto.



PRAWDZIWA HISTORIA:


2 lipca 2001 roku nowym redaktorem naczelnym The Boston Globe został Marty Baron, który przeszedł do Globe z Miami Herald. Mimo, iż był nowym i nie znającym specyfiki miasta redaktorem, już pod koniec lipca znalazł interesujący wg niego temat i zaczął nalegać na dalsze prowadzenie kolumny pisanej przez Eileen McNamara, na temat procesów sądowych dotyczących księdza oskarżonego o molestowanie seksualne. Nie przyzwyczajony do praktyk z północy, po tym jak dowiedział się, że sędzia utajnił dokumenty sprawy postanowił kopać jeszcze głębiej i udał się do sądu o odtajnienie akt co dla bostończyków było zaskakującym posunięciem.

Był to początek wielkiego dochodzenia, dzięki któremu upubliczniono ogromną skalę molestowania dzieci przez księży oraz system tuszowania tego procederu przez kościół.

Zespół Spotlight

W 2003 roku członkowie zespołu Spotlight zdobyli Nagrodę Pulitzera za serię artykułów na temat skandalu mającego miejsce w kościele katolickim dotyczącego wykorzystywania dzieci oraz systemu tuszowania tego procederu.

W ciągu śledztwa zespół Spotlight przeprowadził wywiady z ok 40 ofiarami. Gdy historia ta została opublikowana na początku 2002 roku, do redakcji zgłosiło się w przeciągu 1-2 miesięcy ok. 300 dorosłych osób, które przez lata cierpiały bojąc się to zgłosić.

Kościół katolicki miał wielką władzę polityczną w Bostonie i wywierał sporą presję na instytucje, takie jak np. The Boston Globe, dlatego też podczas prowadzonego śledztwa zespół Spotlight musiał być bardzo ostrożny w swoich działaniach chcąc uzyskać dokumenty dotyczące sprawy.
Docelowo śledztwo wykazało, iż prawie 250 kapłanów w Bostonie molestowało dzieci na przestrzeni dziesięcioleci.

Pomimo, iż reporterzy nie byli osobami religijnymi to sprawa ta odcisnęła na każdym z nich mocne piętno. Kościół, religia.. to zawsze były filary wiary i dobroci..

Michael Keaton  i 
Walter "Robby" Robinson

Mark Ruffalo  i 
Michael Rezendes

Rachel McAdams  i 
Sacha Pfeiffer

Liev Schreiber  i 
Martin "Marty" Baron

Brian d'Arcy James  i 
Matt Carroll

John J. Geoghan 

amerykański ksiądz katolicki, który wykorzystywał seksualnie dzieci w parafii w Bostonie Archidiecezji Massachusetts. Był przynoszony kilka razy oraz był kilkakrotnie leczony w ośrodkach leczenia pedofilii.

Dochodzenie w jego sprawie było jednym z wielu przypadków księży oskarżonych o molestowanie seksualne mających swój udział w skandalu, który wstrząsnął archidiecezją w latach 1990 i 2000. Geoghan został ostatecznie skazany za molestowanie seksualne w 2002 roku na 9-10 lat w więzieniu o zaostrzonym rygorze. Niecały rok później został zamordowany przez Józefa Druce, więźnia który odbywa karę dożywotniego więzienia, który twierdził, że Bóg wybrał go aby zabił Geoghan i tym samym wysłał wiadomość do pedofilów na całym świecie


Kardynał Bernard Law

został zmuszony do ustąpienie z funkcji arcybiskupa Bostonu po serii artykułów opublikowanych przez reporterów śledczych dziennika „The Boston Globe”, którzy dotarli do ofiar księży pedofilów i odkryli dokumenty dowodzące, że Law był jednym z hierarchów chroniących sprawców przed odpowiedzialnością karną.
Na konferencji prasowej w styczniu 2002 roku, kardynał trzykrotnie potwierdzał, że skandal opublikowany przez Globe nie miał miejsca w teraźniejszości : "to wszystko działo się w przeszłości." i zapewnił, że teraz wśród podlegających mu księży nie ma pedofilów, pomimo, iż gazeta miała listę oskarżonych księży, którzy wciąż pełnili posługę, a posiadane przez nią liczne dokumenty potwierdzały tylko fakt, iż kardynał kłamie.

Niestety kościół po raz kolejny zajął się swoją "zabłąkaną owieczką" i zamiast kary podarował kardynałowi szansę na wielką karierę w Watykanie. Bostońska sprawa została potraktowana jak niewielki epizod a informacja o rezygnacji kardynała znalazła się dopiero na 17 stronie gazety watykańskiej Kongregacji ds. Biskupów. Sam kardynał nie miał zamiaru poddawać się amerykańskiemu wymiarowi sprawiedliwości, więc bardzo chętnie skorzystał z przydziału i ochrony w Watykanie.

W maju 2004 roku papież Jan Paweł II mianował go zwierzchnikiem jednej z czterech bazylik papieskich w Rzymie :Santa Maria Maggiore.

Kardynał Law obecnie na emeryturze, wciąż nosi czerwony kapelusz i mieszka wygodnie w Palazzo della Cancelleria, czyli Pałacu Kancelaryjnym.

Według dziennika „The Boston Globe”, Law i inni biskupi ukrywali dokonywane przez księży przestępstwa na dzieciach, po czym przenosili sprawców do innych parafii, gdzie znajdowali oni nowe ofiary.




ks Ronald H. Paquin

Wkrótce po wybuchu skandalu w styczniu 2002 roku, ks Ronald H. Paquin przyznał w wywiadzie dla Globe, że wielokrotnie molestował chłopców w Haverhill i Methuen w ciągu jego 15-letniej posługi. Paquin, twierdził także, że sam został zgwałcony przez księdza w młodości. Archidiecezja Bostonu po cichu rozliczała roszczenia ofiar wobec niego. W grudniu 2002 r Paquin przyznał się do gwałtu na dziecku i został skazany na 12 do 15 lat więzienia.




Mitchell Garabedian 

 

Stanley Tucci  i 
Mitchell Garabedian

jest prawnikiem specjalizującym się w sprawach o molestowanie seksualne. Stał się powszechnie znany i szanowany jako reprezentant ofiar i ocalałych, wykorzystywanych seksualnie przez  duchownych kościoła rzymskokatolickiego w latach 1990 i 2000. Do tej pory jego firma reprezentowała ponad 1000 ofiar i ocalałych i uzyskała ponad 95 mln $ odszkodowań dla ofiar.

Mitchell Garabedian, na temat filmu "Spotlight", nie mówi dużo, jednakże ze swojego miejsca na widowni na premierze filmu "Spotlight" w Coolidge Corner Theatre Garabedian pokazał reżyserowi Tomowi McCarthy - uniesiony kciuk.


Eric MacLeish

Billy Crudup  i 
Eric MacLeish

Eric MacLeish na początku lat 1990 reprezentował setki ofiar molestowania seksualnego przez księży, prowadząc prywatne mediacje pomiędzy kościołem a ofiarami.
MacLeish, co prawda zachęca ludzi do obejrzenia "Spotlight", ale dodaje, że "wydarzenia związane z moją postacią są nie tylko nieprawdziwe, ale są przeciwieństwem tego, co miało miejsce na prawdę."
Choć zdobył spore sumy pieniędzy dla swoich klientów (i siebie) przez "załatwianie spraw" z kościołem rzymskokatolickim, potwierdza, że zachęcał Globe do zgłębiania problemu seksualnych nadużyć księży.


Phil Saviano

Phil Saviano  -
Phil Saviano  - i 
Neal Huff

przez miesiące był wykorzystywany seksualnie przez swojego proboszcza Davida Holley w St. Denis w małej miejscowości Massachusetts Douglas. Chłopiec milczał na ten temat i ze wstydu i strachu nikomu tego nie zgłosił. Nie wiedział także dlaczego nagle, we wrześniu 1965 roku, Ojciec Holley opuścił Douglas. Jak sam mówi "Byłem po prostu szczęśliwy i odczuwałem wielką ulgę, że już go tam nie było."
Nigdy jednak nie zapomniał o tym co przeszedł. W wieku 40 lat, na kilka dni przed Bożym Narodzeniem w 1992 Saviano zwrócił uwagę na małą notkę w The Boston Globe o tym, jak ksiądz o imieniu David Holley, został oskarżony o seksualne wykorzystywanie dzieci w Nowym Meksyku.

"To był moment który zmienia życie", powiedział Roberto Saviano. Szybko dowiedział się, że Holley napastował dzieci także w Denver, Colorado, w El Paso, McCamey, Amarillo i Garden City, wszystko w Teksasie. Za każdym razem gdy jego działania zostały odkryte, kościół skierowywał go na kilka tygodni terapii i przenosił go do innej parafii.

Phil Saviano aby nagłośnić sprawę pozwał diecezję Worcester, która zaproponowała mu 15.500 $ zapłaty jeżeli zgodzi się nigdy nie mówić o tym, co się stało. Jego prawnik zalecał mu przyjąć tą ofertę, jednakże Saviano nie miał takiego zamiaru. W tym czasie chorował na AIDS i postanowił resztę życia poświęcić na tą walkę. Ostatecznie kościół zgodził się zapłacić Saviano $ 12,500 bez klauzuli poufności.

Przez lata Saviano starał się zainteresować media bostońskie tą historią, ale tak na prawdę na każdym kroku odbijał się od ściany... i nie chodziło tylko o Davida Holley, przekonywał.


Co do ojca David Holley, został on skazany w 1993 roku na 275 lat więzienia za osiem zarzutów o molestowanie. Przyznano mu zwolnienie warunkowe w 2004 roku, ale decyzja została uchylona, ​​ponieważ jego ofiary nie zostały powiadomione o rozprawie. Holley miał 80 lat, kiedy w końcu zmarł w więzieniu w 2008 roku.

David Holley

www.bostonglobe.com
www.thetakeaway.org
partnews.brownbag.me
www.bizjournals.com
www.garabedianlaw.com
www.historyvshollywood.com
www.boston.com
kkpp.blox.pl
www.dailymail.co.uk

Dorwać Milata / Catching Milat 2015

Ivan Milat jest prawdopodobnie najbardziej znanym seryjnym mordercą w Australii, morderstwa dokonane przez niego ciągle pozostają jednym z najbardziej makabrycznych rozdziałów w historii karnej w Australii.
W 1996 roku został oskarżony o morderstwa dwóch Australijczyków, trzech Niemców i dwóch brytyjskich dziewcząt : Caroline Clarke, Joanne Walters, Deborah Everist, James Gibson, Simone Schmidl, Anja Habschied i Gabor Neugebaue.

las w Belanglo

Wszystkie jego ofiary były w wieku od 19 do 22 lat. Pierwsze ciało Joanne Lesley Walters z Anglii zostało znalezione 19 września 1992 roku przez przypadkowe osoby, było pochowane w płytkim grobie w lesie w Belanglo, kawałek dalej odnaleziono kolejne ciało, tym razem jej koleżanki Caroline.W październiku 1993 roku, miejscowy człowiek, Bruce Pryor, odkrył ludzką czaszkę i kość udową, po intensywnych poszukiwaniach odnaleziono kolejne ciała.


Morderstwa sprawiały, iż Ivan odczuwał ogromną satysfakcję. Joanne Walters została pchnięta nożem 35 razy, głowa Caroline Clarke została ponad dziesięć razy przestrzelona z broni palnej, Deborah Everist została zamordowana ciosami noża a analiza szkieletu wykazała także pogruchotaną szczękę i czaszkę. James Gibson zginął od ciosów nożem, tak mocnych, że w ich wyniku ofierze popękały kości. Ciała Simone Schmidl, Gabora Neugebauera i Anji Habschied były pochowane w płytkich grobach i nosiły ślady wyjątkowo brutalnego traktowania. Simone została zabita wielokrotnymi ciosami nożem w plecy. Czaszka Gabora była podziurawiona sześcioma kulami. Anji morderca uciął głowę.

Ivan Milat

Ivan Milat ur. 27 XII 1944r. jako syn chorwackiego emigranta. Był piąty z czternaściorga rodzeństwa. Duży wpływ miało na niego środowisko w którym się wychowywał. Od najwcześniejszych lat, Ivan i jego bracia interesowali się strzelaniem i najróżniejszymi rodzajami broni palnej. Ogólnie przez środowisko był odbierany jako miły i pracowity facet.

Swoją pierwszą żonę bił i z tego powodu doszło do rozwodu. Po tym jak żona od niego odeszła Ivan z zemsty spalił jej rodzinny dom. To właśnie wtedy aby rozładować frustracje, która w nim siedziała, postanowił zaatakować po raz pierwszy.

Paul Onions

Jedyną osobą, która przeżyła atak mordercy to Paul Onions. W dniu 25 stycznia 1990 roku, jechał autostopem po przedmieściach Sydney, zaledwie tydzień po przybyciu do Australii w ramach wycieczki  dookoła świata. Szedł na południe, aby podjąć pracę przy zbieraniu owoców, wtedy otrzymał propozycję podwózki od człowieka, który nazywał się Bill, ucieszył się i ją przyjął. Po krótkim czasie, kierowca wyciągnął rewolwer i powiedział do 24-letniego Paula, że to rabunek. Paul zobaczył linki na tylnym siedzeniu i jak sam mówi, przeraziły go bardziej niż pistolet, odpiął pas i wyskakując z samochodu zaczął uciekać. Usłyszał strzały.
Zatrzymał nadjeżdżający samochód, który prowadziła Joanne Berry, w środku była jeszcze jej siostra i pięcioro dzieci... pomimo, iż przerażone kobiety w pierwszym odruchu kazały mu się wynosić, w końcu zawiozły go na policję. Niestety napastnik już zniknął. Mężczyzną, który nazywał siebie Billym był Ivan Milat.

Joanne Berry

Kilka lat później, gdy był już z powrotem w Wielkiej Brytanii, zobaczył brytyjskie doniesienia o ciałach odkrywanych w Lasach Państwowych Belanglo. W 1994 roku w procesie Milata był głównym świadkiem, musiał powrócić do Australii w celu złożenia zeznań i wskazać zabójcę w sądzie.

Ivan Milat

Ivana Milata aresztowano 22 maja 1994r. Przeszukano jego dom w którym odnaleziono dużo osobistych rzeczy należące do ofiar np.: namioty, śpiwory, menaszki , bluzę która należał do Caroline Jane Clarke Ivan podarował swojej dziewczynie. Znaleziono linę na której stwierdzono ślady krwi należącej do Caroline Clarke. W sumie w domach Milata, jego braci i matki znaleziono ponad 300 przedmiotów należących do ofiar.

śpiwór, który należał do Deborah Everist - jedna z pierwszych ofiar Milata

przedmioty należały do Simone Schmidl, którą Milat zasztyletował w 1990 roku

w dachu i ścianach domu seryjnego mordercy Ivana Milat odkryto setki elementów związanych z zamordowaniem siedmiu turystów

Ivan Milat został skazany za siedem morderstw w dniu 27 lipca 1996 roku oraz za usiłowanie zabójstwa, bezprawne uwięzienie i rabunek Paula Onions. Otrzymał siedmiokrotną karę dożywocia i aktualnie przebywa w więzieniu specjalnym w Goulburn w Australii, jego akta są oznaczone jako : nigdy nie może wyjść z więzienia.

Milat, jest kłopotliwym więźniem. Połykał metalowe przedmioty takie jak żyletki czy też zszywki, po to aby móc wyjść z więzienia i spróbować ucieczki ze szpitala a w 2009 roku odciął sobie mały palec plastikowym nożem chcąc go wysłać do Sądu Najwyższego. 27 stycznia 2009 roku wrócił jednak do więzienia po przeprowadzonej operacji, jednakże ponowne przyszycie palca nie było możliwe. W 2011 Milat podjął strajk głodowy, tracąc 25 kg.

Milat z odciętym palcem

Ostatnio jednak opinię publiczną zbulwersowała stworzona przez firmę Goulburn Ghost Tours  możliwość przejścia odpłatnie drogą po lesie, gdzie Ivan Milat zamordował i pochował 7 osób. Firma ta zaproponowała trasę w Belanglo, podczas której zabierali gości na tematyczne wycieczki "z Ivanem Milat przez las". Trasa, która zaczyna się o 6 po południu a kończyła o 3 nad ranem, obiecywała  "skrajny terror" w stylu "po wejściu do Belanglo State Forest mogą Was nigdy nie znaleźć. "
Goulburn Ghost Tours uruchomiło szereg wycieczek po nawiedzonych miejscach w Nowej Południowej Walii, a ta w Belanglo kosztowała 150 $, i zawierała "paranormalny sprzęt i szkolenia, przekąski i herbatę."
Oferta ta została bardzo głośno i stanowczo skrytykowana a firma oskarżona o brak szacunku do ofiar i ich rodzin.

Docelowo została wycofana z rynku, wskazano bowiem, iż firma ta działa nielegalnie na terenie lasów Belanglo.

Ja pozostawię tą propozycję bez komentarza...

OFIARY Ivana Milata

Caroline Clarke

Joanne Walters

Deborah Everist

James Gibson

Simone Schmidl

Anja Habschied

Gabor Neugebaue

www.kryminalistyka.fr.pl
www.dailymail.co.uk
duronaqueda.blogs.sapo.pt
wikipedia.org 
stayathomemum.com.au

Szach - mat / Life of a King

Film "Szach-mat" jest oparty na prawdziwej historii byłego skazańca Eugene Browna.

Eugene Brown
Urodził się w Waszyngtonie, uczęszczał do District of Columbia Public Schools gdzie charakteryzował się trudnym charakterem i nieprzystosowaniem społecznym. Jego antyspołeczne zachowania oraz brak egzekwowania prawa sprawiły, że już jako nastolatek odbył kilka wyroków w poprawczakach.

Jako dorosły trafił do więzienia w New Jersey na 18 lat za napad rabunkowy na bank. Ponieważ znalazł się tam z wieloma znajomymi z "ulicy" początkowo całkiem nieźle się tam czuł. Był znany w więzieniu z jego działalności "na ulicy" i dzięki temu szybko zdobył szacunek współwięźniów. Pracował tam jako fryzjer więc też znajomości miał ogromne. Jak sam powiedział w tamtych czasach : "Mogę tutaj umrzeć".

Z czasem jednak życie w więzieniu zaczęło mu ciążyć. Nie dawał rady psychicznie i wtedy poznał więźnia o imieniu Massey, który zaimponował mu mądrością oraz podejściem do życia. Po wysłuchaniu historii Browna, Massey wbił mu kilka szpilek, oskarżając go o małostkowość oraz nazywajac pionkiem. Wyśmiał fakt, iż Brown ryzykował swoje życie napadając na bank za jedyne $ 3,200, a nawet nie uciekł.

Massey z czasem stał się jego mentorem oraz nauczycielem gry w szachy. To pomogło Brown-owi przejąć kontrolę nad swoim umysłem i życiem, zdał sobie sprawę, iż szachy są metaforą jego życia.

"W życiu i w szachach, trzeba podejmować właściwe decyzje," "W przeciwnym razie można je stracić."

Po wyjściu z więzienia, w 1990 roku wrócił w swoje rodzinne strony szukając własnej drogi. Znalazł ją gdy okazało się, iż jego wnuk miał problemy z zachowaniem w szkole przez co miał zostać poddany leczeniu farmakologicznemu. Brown postanowił jednak pomóc mu na swój własny sposób - nauczyć go gry w szachy.

Nauczyciel miał wielkie wątpliwości, czy to może dokonać pozytywnych zmian w życiu chłopca, jednak Brown był pewny swego i zaproponował, że nauczy tej gry całą klasę, gry która zmieniła jego życie. Efektem tego było założenie Big Chair Chess Club klubu szachowego dla ubogiej i mającej problemy behawioralne młodzieży w Waszyngtonie.

Organizacja ta uczy gry w szachy ale przede wszystkim naucza takich umiejętności jak : cierpliwość, koncentracja i samodyscyplina, tak aby zwiększyć szansę tej trudnej młodzieży na dobre życie i trzymać ich z dala od kłopotów.

W tej chwili Brown jest przede wszystkim biznesmenem w branży nieruchomości, ale nadal pozostaje mentorem swoich młodych podopiecznych w grze w szachy i życia.



"Always think B4U Move." " Podejmuj właściwe decyzje. Trzymaj się z dala od kłopotów."

www.educationtownhall.org
www.en.chessbase.com
www.listverse.com
www.hickoryrecord.com

Śmiertelny pakt / The Cheating Pact

 

To mocno sfabularyzowany film oparty na historii skandalu z 2011 roku, dotyczącego fałszowania wyników egzaminu SAT przez Sama Eshaghoff, któremu udowodniono podszywanie się i pisanie egzaminu w imieniu co najmniej 6 osób z Great Neck North High School, Long Island.

Sam Eshaghoff

Sam Eshaghoff w wieku 19 lat został aresztowany we wrześniu 2011 wraz z 20 innymi studentami którzy byli podejrzani za opłacanie usług Sama.

Jak sam mówi, był to intratny biznes, zapoczątkowany przez nieformalną propozycję otrzymaną od kolegi napisania w jego imieniu egzaminu... zapytał ile by to potrwało... Odpowiedź, która padła to: $ 2,500 i "60 minut".

Tylko raz wyświadczył swoją usługę nieodpłatnie... dla jego ówczesnej dziewczyny.

Licealiści po zawarciu umowy z Samem zarejestrowali się w różnych szkołach, tak aby ich twarze nie zostały rozpoznane, następnie Eshaghoff przylatywał do Long Island przedstawiał sfałszowane prawo jazdy ze swoim zdjęciem oraz nazwiskiem ucznia opłacającego usługę. Przynajmniej raz, Eshaghoff wcielił się w dwóch studentów w jeden weekend.

Górny możliwy wynik do osiągnięcia w SAT to 2,400 pkt... Eshaghoff rzekomo dla swoich klientów osiągnął wyniki : 2220, 2210, 2140, 2180, 2180 i 2170.

Aresztowani uczniowie, podejrzani o opłacanie usług Sama Eshaghoff

Samowi Eshaghoff groził wyrok do czterech lat więzienia za oszustwa pierwszego stopnia, fałszowanie dokumentów handlowych w drugim stopniu i personifikacji drugiego stopnia. Studenci, którzy rzekomo opłacali Eshaghoff-a zostali oskarżeni o wykroczenia i groziła im kara do jednego roku więzienia.

Eshaghoff uniknął jednak kary, akceptując umowę z prokuratorem. Ponownie ma obowiązek zwiększania punktacji wyników testów tylko, że tym razem będzie pomagał biednym uczniom w osiągnięciu dobrych wyników egzaminu. Uczniom, którzy korzystali z jego usług anulowano wyniki testów.

Podczas śledztwa okazało się, iż ta sprawa to tak na prawdę tylko wierzchołek góry lodowej, macki tego skandalu rozprzestrzeniają się w całym hrabstwie zarówno wśród szkół publicznych jak i prywatnych.

Great Neck North High, Long Island

Sam Eshaghoff to bardzo inteligentny nastolatek. Odnoszę jednak wrażenie, że tak jak jest inteligentny tak samo jest zarozumiały..

"Chciałbym powiedzieć, że między SAT i ACT, bezpieczeństwo jest równomiernie żałosne"
" W tym sensie, że każdy z połową mózgu może uciec z egzaminu i posłać tam kogoś innego."

Dzięki swojej działalności i medialnemu zainteresowaniu, Eshaghoff poczuł się tak, jakby wykonywał jakąś szlachetną służbę publiczną, a nie czyn karalny, który mógłby go doprowadzić do więzienia.

Jak sam się wypowiedział :

"Przeciętnemu uczniowi dając niesamowity wynik testu, daje mu tym samym nowe życie. Dzięki temu może on iść na zupełnie nową uczelnię, rozpocząć karierę i pójść zupełnie nową ścieżką w swoim życiu. " Na oskarżenia, iż poprzez swoje oszustwa kradł upragnione miejsca na uczelniach tym uczciwym i zasłużonym uczniom odpowiadał :

"Jestem przekonany, że pomoc moim klientom w dostaniu się do szkół, nie wpływała na innych ludzi. "

W całym tym medialnym szumie, kreował się na altruistę, dobrego człowieka, który robił to dla dobra słabszych uczni... no cóż.. zapomniał tylko o jednym.. altruista nie brał by pieniędzy za swoje "dobre uczynki".

Na pytanie adwokata, czy mógłby powtórzyć swój wyczyn ponownie mimo narodowej wrzawy i rozmów na temat poprawy bezpieczeństwa, Eshaghoff nie wahał się ani sekundy :

"Łatwo," powiedział. "Bułka z masłem. Mogę to zrobić jutro. "

Janet Eshaghoff - matka Sama Eshaghoff

http://abcnews.go.com
http://www.dailymail.co.uk
http://newyork.cbslocal.com
http://nypost.com

 

Przepis na dom / Apple Mortgage Cake

 "Przepis na dom" to film TV oparty na historii walecznej kobiety Angeli Logan.
Angela to modelka i aktorka, samotna matka trójki dorastających chłopaków, która latem 2009 roku, stała się kolejną ofiarą rozprzestrzeniającego się w USA kryzysu. Agencja, która ją reprezentowała upadła nie wypłaciwszy jej zaległych należności, burza zniszczyła jej dom uszkadzając dach, okna i podłogi, wykonawca wynajęty do prac remontowych zabrał pieniądze i zniknął. Te wszystkie zdarzenia oraz brak pracy i stałych dochodów doprowadziły do sytuacji
w której nie miała na spłatę kredytu, przez co miała stracić dom, który należał do jej rodziny od trzech pokoleń.
Co prawda pracowała jako pomocnik fryzjera w lokalnym zakładzie fryzjerskim, jednakże wezwanie do zapłaty spowodowało, iż Angela stanęła pod murem. Kwota, którą musiała uregulować w przeciągu 14 dni była dla niej nieosiągalna.

Angela Logan - photo by www.juliebrownphotography.com

Ale pomimo pierwszego załamania, znalazła szansę na rozwiązanie tej wydawałoby się patowej sytuacji. Postanowiła poprosić o pomoc... ale w niekonwencjonalny sposób, ponieważ prosiła o zakup jej ciasta wypiekanego wg receptury jej babci. Jej synowie kochali to ciasto a przyjaciele zachwycali się nimi na imprezach.Policzyła więc, że gdyby mogła sprzedać 100 ciast po $ 40 każde w dziesięć dni, to mogłaby spłacić I ratę pożyczki i zachować swój dom.

Angela Logan w Teaneck z narzeczonym, Melvinem George, pieką ciasta w piekarni w Hawthorne

Odzew na jej prośbę o pomoc, przeszedł jej oczekiwania. W przeciągu 4 dni otrzymała 42 zlecenia.
Niestety zgłosił się departament zdrowia, zakazujący sprzedaż ciast przygotowywanych w domu. Sama Angela opowiada, iż w tamtym momencie jej świat runął ponownie:  "Jak mogłam być tak głupia, aby myśleć że ciasto może uratować mój dom? Osuszyłam oczy o mój fartuch i wysłałam wiadomości do Melvina i chłopców. "To koniec", "Nic więcej nie mogę zrobić."

O całej historii dowiedział się jednak reporter z lokalnej gazety piszący nekrologi, opisał historię Angeli i dwa tygodnie później, dzięki szumowi w mediach (w tym Today i CNN) liczba zamówień wzrosła do wręcz niewiarygodnej liczby. Kierownik pobliskiego hotelu Hilton zadzwonił i zaproponował skorzystanie z ich kuchni. Później wystąpiła także ze swoją historią w krajowym programie informacyjnym i zamówienia napływały z całego kraju, było ich tak wiele, iż trudno było nadążyć z realizacją.

Angela Logan z synami Nicolasem i Williamem oraz narzeczonym Melvinem

Synowie założyli stronę internetową a Melvin pomógł z wysyłką ciast do odbiorców.

Jak sama Angela informuje, stałe zlecenia i połączenia multimedialne działały przez około trzy miesiące, następnie pieczeniem, sprzedażą i wysyłką zajęła się firma.

Teraz, 6 lat później, Mortgage Apple Cakes jest bardzo dobrze prosperującym biznesem, z którego część zysków idzie na pomoc ludziom wpadającym w kłopoty finansowe, w tym do serwisu non-profit, doradztwo kredytowe, do którego przekazuje 5% swoich zysków.

Oczywiście w filmie niektóre fakty czy też sytuacje zostały na potrzeby filmu zmienione.

Melvin George

Melvin George i Logan w rzeczywistości byli parą od 14 lat. W filmie ich uczucie ukazano jako na nowo odradzającą się miłość, chociaż jego wsparcie i pomoc ukazane w filmie są faktem. Także wątek z najmłodszym synem Nickiem opowiadający o zawieszeniu w szkole nigdy nie miał miejsca. Co do przysłania limuzyny po Logan przez stację TV, to zdarzenie rzeczywiście miało miejsce, chociaż jej pierwszy wywiad w TV był dla Fox News.

Pomimo, iż jej dom został uratowany a Mortgage Apple Cakes jest bardzo dobrze prosperującą firmą Angela nie zamierza zaprzestać pracy. Ciągle zajmuje się  pieczeniem i ma nadzieję dzięki temu pomóc jak największej liczbie ludzi.
Logan ma jednak także dodatkowe plany i chce iść na studia i zostać pielęgniarką. Jak sama mówi, to jej plan B. Jeśli czasy okażą się znowu trudne, będzie miała dodatkową opcję na zarobienie pieniędzy.

Jej synowie także aktywnie realizują własne marzenia. Najstarszy syn Marcus jest inżynierem oprogramowania w Seattle, jej średni syn William jest animatorem 3D, który działa przy filmach i reklamach w Nowym Jorku, natomiast jej najmłodszy syn Nicolas jest studentem sztuki kulinarnej Johnson & Wales University.

                                          "To jest jak sen, a sposób, w jaki to się stało, było jak cud"
                                                                                                             Angela Logan









www.northjersey.com
http://www.oprah.com
http://uptv.com
http://www.ivanhoe.com
http://www.juliebrownphotography.com
www.guideposts.org
http://ediblejersey.com

www.youtube.com